Άρθρα/Κείμενα

Διαβάστε τα άρθρα και τα κείμενα του Ουρανοπολίτη

Ἡ Κυριακή εἶναι μιά ἰδιαίτερα εὐλογημένη ἡμέρα. Εἶναι μιά ἱερή ἡμέρα, ἀφοῦ εἶναι ἀφιερωμένη στόν Θεό. Θά ξεκουράσουμε τό σῶμα μας, ἀπό τίς καθημερινές ταλαιπωρίες, κόπους καί βάσανα καί μέριμνες βιοτικές.

Θά ἀνυψώσουμε τήν ψυχή καί τό πνεῦμα μας πρός τόν Θεό καί Δημιουργό μας. Σάν τό διψασμένο ἐλάφι θά προσέλθουμε στήν Ἐκκλησία νά ἑνωθοῦμε μέ τόν Θεό καί νά πάρουμε Χάρη καί εὐλογία, νά κοινωνήσουμε τό Σῶμα Του καί τό Αἶμα Του. Γι' αὐτό τό λόγο, κανένας καλός Χριστιανός δέν ἀπουσιάζει τήν Κυριακή ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά τρέχει «εἰς τάς αὐλάς τοῦ Κυρίου», γιά νά λατρέψει τόν Θεό, νά ἀνανεωθεῖ καί νά ἀνεφοδιαστεῖ.

Πολλοί, δυστυχῶς, ἀμελοῦμε τόν ἐκκλησιασμό μας, κυρίως τήν περίοδο τοῦ καλοκαιριοῦ. Οἱ Ναοί σκυθρωπάζουν καί οἱ Ἃγιοι λυποῦνται καί κλαῖνε. Αὐτό, κυρίως, συμβαίνει λόγω παραθερισμοῦ, ταξειδιῶν κλπ. Δέν ἀρνούμαστε τήν ἀναγκαιότητά τους, ἀλλά ἂς ἀναζητοῦμε, ὃπου κι' ἂν εἲμαστε, τόν ἐκκλησιασμό μας, τοὐλάχιστον τίς ἃγιες Κυριακές. Ἀσφαλῶς θά δώσουμε λόγο, γιατί οἱ ἀπουσίες μας θά μετρηθοῦν καί οἱ ἀδικαιολόγητες θά βαραίνουν πολύ, ἀλλά ἂς μήν εἶναι ὁ φόβος, πού θά μᾶς ὁδηγήσει στήν Ἐκκλησία.

Ἒχουμε ψυχή ἀθάνατη, πού ὃμως ἒχει ἀνάγκη τροφῆς πνευματικῆς. Γιατί ὁ ἂνθρωπος δέν εἶναι μόνο ὑλικό σῶμα. Ἒχει ἀνάγκη ἀπό τό καθημερινό ψωμί, ὃμως αὐτό δέν φτάνει. Ὁ ἂνθρωπος ζεῖ πρωτίστως «μέ κάθε λόγο ἐξερχόμενο ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ».

Ἒχει παρατηρηθεῖ, ὃτι, ἂνθρωποι πού δέν ἐκκλησιάζονται, γίνονται ψυχροί, σκληροί, ἐγωϊστές καί συνεπῶς ἀδιάφοροι πρός κάθε τι ψηλό καί εὐγενικό. Πρός κάθε τί τό πνευματικό. Καί ἀπομακρύνονται ἀπό τόν Θεό, καί περιφρονοῦν τόν Θεό. Μολονότι αὐτοί οἱ ἂνθρωποι ζοῦν ἀκόμη στήν γῆ, βιώνουν τήν κόλαση καί τόν Ἂδη.

Ὁ πονηρός διάβολος, κάνει ὃτι θέλει αὐτούς τούς ἀνθρώπους. Τοῦ ἒχουν δώσει δικαιώματα καί σ' αὐτόν ὑποτάσσονται. Ἂς μήν κάνουμε βήματα πρός τά πίσω ἢ πρός τά κάτω. Δέν ὑπάρχει τίποτα τό οὐδέτερο. Τό κάθε τί πού θά κάνω θά εἶναι ἢ θετικό ἢ ἀρνητικό. Δέν μπορῶ νά πῶ: «δέν πειράζει ἂν δέν πάω μιά φορά στήν ἐκκλησία». Πειράζει. Χάνω τόν Χριστό, χάνω τήν Θεία Κοινωνία. Χάνω τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ πού μέ ζωοποιεῖ, μέ ζωογονεῖ.

Ὁ Θεός μᾶς ἒχει φανερώσει τό θέλημά Του: «Ἓξ ἡμέρας ἐργᾶ καί ποιήσεις πάντα τά ἒργα σου, τῇ δέ ἡμέρᾳ τῇ ἐβδόμη, σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου. Οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἒργον...». Τήν ἑβδόμη ἡμέρα θά τήν ἀφιερώσεις στήν λατρεία τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, εἶναι ΚΥΡΙΑΚΗ. Θά προσευχηθεῖς καί θά κάνεις θεάρεστα ἒργα. Οἱ πατέρες μᾶς συμβουλεύουν: «Ἐν Ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τόν Θεόν». Νά εὐλογοῦμε καί νά δοξάζουμε τόν Θεό συναθροιζόμενοι σέ ἱερές συνάξεις. Ἐκεῖ πού οἱ πιστοί θά συμμετάσχουμε στήν Θεία Λειτουργεία καί στήν Θεία Εὐχαριστία. Δέν παρακολουθοῦμε τήν Θεία Λειτουργεία, ὃπως ἀπό ραδιοφώνου. Συμμετέχουμε σ' αὐτήν.

Ὁ Ἃγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος μᾶς προτρέπει: «Σπουδάζετε πυκνότερον συνέρχεσθαι εἰς εὐχαριστίαν καί δόξαν Θεοῦ. Ὃταν γάρ πυκνῶς ἐπί τῷ αὐτῷ γίνεσθε, καθαιροῦνται αἱ δυνάμεις τοῦ σατανᾶ καί λύεται ὁ ὂλεθρος αὐτοῦ, ἐν τῇ ὁμονοίᾳ ὑμῶν τῆς πίστεως.» Δηλαδή, νά φροντίζετε νά ἐκκλησιάζεσθε συχνότερα μέ σκοπό τήν εὐχαριστία καί δόξα τοῦ Θεοῦ. Διότι ὃταν συναθροίζεσθε συχνά, στό ἲδιο μέρος (στό Ναό), συντρίβονται οἱ δυνάμεις τοῦ σατανᾶ καί ἐκμηδενίζεται ἡ καταστρεπτική του δύναμη, μέ τήν ὁμόνοια τῆς πίστης σας.

Πολύ μεγάλη εἶναι ἡ ὠφέλεια πού προέρχεται ἀπό τήν συμμετοχή μας στήν Θεία Λειτουργία. Κατατροπώνεται ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός μας ὁ διάβολος καί ἡ ψυχή μας ἀποκτᾶ περισσότερη χάρη Θεοῦ, καί φωτισμό καί δύναμη γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ καθημερινοῦ μας ἀγῶνα. Ἀγωνιζόμαστε γιά τό καθημερινό μας ψωμί ἀλλά καί ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ γιά νά ἀποκτηθεῖ καί νά ἐφαρμοστεῖ θέλει τήν προσπάθειά του καί τόν κόπο του. Ἒτσι, καί ἡ ψυχή μας ἁγιάζεται, μέ τήν ἀπόκτηση τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐφαρμογή Του, ἀλλά καί τό σῶμα μας, γιατί τό τρέφουμε μέ αὐτό τό ἁγιασμένο ψωμί.

Ἀδελφέ μου, ἂς μήν ἀπουσιάζουμε ποτέ ἀπό τήν Ἐκκλησία τήν ἡμέρα τοῦ Κυρίου. Νά ξεκινᾶμε νωρίς καί νά συμμετέχουμε σέ ὃλη τήν Θεία Λατρεία. Νά δοξάζουμε τόν Θεό γιά ὃλα τά ἀγαθά πού μᾶς παρέχει, καί νά Τόν ἱκετεύουμε νά μᾶς βοηθάει στόν ἀγώνα μας νά Τόν εὐαρεστοῦμε.

Καί ἀσφαλῶς ἀδελφέ μου, Τόν εὐαρεστοῦμε μέ τήν συμμετοχή μας στήν Θεία Λειτουργία καί Θεία Εὐχαριστία. Καί ἀσφαλῶς ἀνεφοδιαζόμαστε μέ τήν Χάρη Του, καί ἒχουμε περισσότερη γαλήνη καί εἰρήνη στήν ψυχή μας. Καί ἡ μακαριότητα του Παραδείσου μᾶς γίνεται πιό οἰκεία.

Ὁ Παράδεισος εἶναι μέσα μας. «Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἐντός ὑμῶν ἐστίν.» Ἂς τόν γνωρίσουμε καί ἂς τόν ζήσουμε. Ἀμήν.